Zeggen dat iets ‘bijzonder
complex’ is, is als zeggen dat een bepaald type water ‘heel erg nat’ is.
Bedoeld wordt ‘bijzonder gecompliceerd’. Daaronder ligt onbewust de overtuiging dat –
wanneer dat ‘bijzonder gecompliceerde’ ontrafeld en vereenvoudigd, en dus
minder complex (minder complex is als minder nat, bedoeld wordt: minder
gecompliceerd) is gemaakt – de situatie (beter) te begrijpen zal zijn.
Voorbeeld is de overtuiging dat
de huidige situatie rond het geweld in Syrië ‘strategisch uiterst complex’ is. Daaronder ligt impliciet de idee, dat – als het nu maar lukt die situatie
te onrafelen en te vereenvoudigen – te snappen is welke interventies gedaan
moeten worden. Dat bijna elke internationale (militaire & 'humanitaire) ) interventie leidt tot een debacle, illustreert het gevaar van deze impliciete overtuiging die afgeleide is van het verwarren van 'complex' en 'gecompliceerd'.
De situatie rond het
geweld in Sirië is complex en niet gecompliceerd. Daarmee is de situatie niet
te te ontrafelen en niet te vereenvoudigen. De situatie is niet terug te
brengen tot het aanwijzen van ‘schuldige’ factoren (die bestreden kunnen
worden), en ‘onschuldige’ factoren (die beschermd kunnen worden). Dat bevalt
ons niet. We willen zo graag ‘schuldigen’ en ‘onschuldigen’ kunnen aanwijzen,
die we vervolgens – al naar gelang de partij die we kiezen – kunnen gaan
bestrijden, respectievelijk verdedigen (met als moreel motief: omdat we het
kunnen, móeten we dat doen). We kunnen amper onze onmacht verdragen en verduren niet dat we iets niet zouden kunnen begrijpen.
Wat zou het enorm helpen
wanneer we het onderscheid leren maken tussen wat complex is en wat
gecompliceerd. Het besef van de verschillende karakteristieken die deze twee
fenomenen van elkaar onderscheiden, leidt tot de toename van bescheidenheid,
zorgvuldigheid en omvang van interventies. Dáárbij zou het enorm helpen, wanneer we leren minder krampachtig met onze onmacht leren gaan en onbegrip minder zouden verketteren.
Met bescheidener, zorgvuldiger en
beperktere interventies wordt het waarschijnlijker dat de interventies díe we doen, van een reëler
gehalte zijn en meer kans van slagen gaan maken. Daar zijn ieder geval de Syriërs
nú en waarschijnlijk veel buurlandbevolkingen straks bij gebaat.
Met erkennen van onze onmacht en onbegrip zijn wij zelf gebaat. Omdat teleurstellingen altijd besloten liggen in de verwachting, en nooit in het resultaat, doen wij ons zelf een plezier onze verwachting laag te zetten. Een lage verwachting mag echter niet leiden tot onverschilligheid of desinteresse. Het onbegrip kán leiden tot het blijven zoeken naar bescheiden, zorgzame interventies, die zo reëel en waarschijnlijk als mogelijk zijn. De beelden en verhalen die tot ons komen, mogen we niet ontkennen gezien en gehoord te hebben.
Mooie post. Zou je ook nog uiteen willen zetten wat voor jou het verschil is tussen complex en gecompliceerd? (misschien aparte post waard?)
BeantwoordenVerwijderen