Sommige woorden zijn zó mooi en
aantrekkelijk, dat er een beschermend taboe op rust. Het is een taboe deze
woorden ter discussie te stellen. Het is een taboe om fundamentele vragen te
stellen naar de wereld áchter dergelijke woorden. Zou je wél fundamenteel uitzoeken
welke werkelijkheid er achter deze woorden verborgen ligt, ontdek je een hoop
onzin.
Klimaatneutraal is zo’n woord. Laat ik
het gelijk maar groots aanpakken. De trigger
om er nu over te schrijven is namelijk ook tamelijk groots. Op 8 juni lees in
ik mijn krant de kop ‘Aruba wordt klimaatneutraal’. Kort en bondig: op de top
Rio+20 belooft premier Mike Eman dat Aruba als ‘een levend laboratorium’ al
zijn energie gaat halen uit zon en wind. Hulp krijgt Eman hierbij van
‘strijder-tegen-de-klimaatverandering’ Sir Richard Branson en diens CWR (Carbon
War Room). Kennisinstituut TNO zit er ook als partner in, evenals Nederlandse
bedrijven die windmolens en andere technologie leveren. Het geloof is dat
“overheden het kader moeten bieden voor CO2 reductie en het echte werk gedaan
moet worden door bedrijven die winst willen maken.” En straks belooft
klimaatneutraal Aruba ook nog eens een vitrine te kunnen zijn van Nederlandse
inventiviteit. Nou, en dát willen al die bedrijven wel!
Oud-president van Costa Rica José María
Figueres legt uit dat dit project welvaart, werk, economische groei en betere
leefomstandigheden voor de Arubanen kan bieden:“We hebben dat ook gezien op
Costa Rica als gevolg van ons progressieve milieu- en energiebeleid. Duurzaam
toerisme is nu een van de belangrijkste inkomstenbronnen in ons land.” Eman
voegt daaraan toe “dat duurzaamheid niet alleen gaat over milieu maar ook over het
bewaren van de aarde voor volgende generaties.” Volgens hem is het aantal
hotelkamers op Aruba de afgelopen 25 jaar vergroot van 2000 naar 8000 en nam
het aantal toeristen toe van 200 duizend naar 1,5 miljoen. Die groei leverde helaas
vooral enkel laag betaalden extra werk op, terwijl de druk op voorzieningen en
infrastructuur toenam. Naast al veel 5-sterrenhotels belooft Eman daarom nu ook
5-sterrenscholen en 5-sterrenziekenhuizen te bouwen. Want “investeren in
duurzaamheid moet ook bijdragen aan sociale cohesie op het eiland.”
Wie zou er niet zo’n president willen?
De Arubanen zullen niet weten wat hen overkomt!
Goed. Klimaatneutraal dus. Niet als
idealistisch streven. Maar als verdienmodel.
(Verdienmodel,
dat woord werkt als een magneet op bedrijven die ‘aan MVO willen doen’!)
Waar komen klimaatneutrale grondstoffen
voor de klimaatneutrale bouwmaterialen vandaan? Waar worden worden klimaatneutrale
windmolens en zonnepanelen gebouwd en waarvan? Hoe komen al die spullen klimaatneutraal
op het eiland? Hoeveel Arubaanse architecten, ingenieurs, programmamanagers en
haut finance knutselaars zijn er betrokken in het sociale-cohesie-bevorderende
project? Hoe komen al die bezoekers klimaatneutraal naar het eiland? Hoe komen
al die eco-toeristen aan klimaatneutraal 5-sterrenvoedsel en dranken? Waar gaat
de rotzooi die 1,5 miljoen mensen maken klimaatneutraal heen?
Hoeveel sterren krijgen de scholen en
ziekenhuizen waar de eilandbewoners niet laag betaaald wérken, maar zelf onderwijs
krijgen en zelf medische zorg kunnen halen? En: wannéér krijgen die scholen en
ziekenhuis hun sterren, meneer de president en Sir Branson? Waar stáán de
5-sterrenscholen en 5-sterrenziekenhuizen voor Costa Ricanen, meneer de
oud-president Figueres?
Welk verhaal moet je je zelf vertellen, om werkelijk
te kunnen geloven dat je als klimaatneutraal eco-toerist je vakantie viert in
je 5-sterrenhotelkamer op Aruba (of Costa Rica)? Lijkt me een mooie creatieve
taaloefening tijdens je klimaatneutrale vlucht (uitgezocht via cheaptickets.nl,
worldticketcenter.nl of skyscanner.nl) hoog bovende blinkende oceaan. Bon bini!
