De Hogeschoolstudenten Bedrijfskunde en Human
Resources Management die ik mag begeleiden, worden in hun projecten
geconfronteerd met dingen die te maken hebben met kwaliteit. Aan de ene kant
stelt de school kwaliteitseisen: foutloos Nederlands en correct taalgebruik,
het Plan van Aanpak moet voldoen aan hetgeen het format daarover voorschrijft,
en elke fase binnen hun projecten heeft zo z’n eigen deadline. Aan de andere
kant heeft elke ‘klant’ van de studenten ook z’n lijstje kwaliteitseisen.
De studenten zullen er in het proces van het project
achterkomen dat zij in het proces van
hun project zitten, en dat vooraf, al tijdens de eerste contacten met hun
‘klant’, onderscheid maken tussen proces en project zo onzinnig nog niet zou
zijn geweest. Maar belangrijker nog zullen zij ontdekken, dat zij op de hen
voorgeschotelde kwaliteitseisen beter goed zouden hebben dóórgevraagd, alvorens
zulke lijstjes op te nemen in hun Plan van Aanpak.
Wat zou er gebeuren als een student met het
eisenlijstje van de ‘klant’, werkelijke terzake doende vragen zou stellen? Bij
bijvoorbeeld het eisenlijstje van een ‘klant’ (die vraagt om advies m.b.t. een
nieuw HR-systeem), plaats ik een paar vragen die de student had kúnnen stellen.
1.
“Er dient
duidelijk inzicht te zijn in de kosten en opbrengsten van elk voorgesteld systeem.”
Vraag kan zijn:
Hoe reeëel
acht u het dat ik binnen de projecttijd van 3 maanden een dergelijke begroting
maak?
Op basis
van welke calculatie kan ik een dergelijke begroting maken?
2.
Er is wordt
een integriteitseis gesteld (…). Handelingen welke haaks staan op deze eis,
worden niet gedoogd.
Vraag kan zijn:
Welke
handelingen – en van wie – bedoelt u?
3.
Het nieuw
gekozen systeem dient een vereenvoudiging te zijn (…).
Vraag kan
zijn:
Waarom vereenvoudigt u het huidige systeem niet (i.p.v. voor
een geheel nieuw systeem te kiezen)?
4.
Het nieuwe
HR Systeem ondersteunt de gedachte van HR in de lijn (management /
medewerkers).
Vraag kan
zijn:
Welke ís de gedachte van HR?
5. Het nieuwe
HR pakket beschikt over een ziek-, en herstelmelding functionaliteit (…).
Vraag kan
zijn:
Is daar werkelijk een geheel nieuw pakket voor nodig? Kan
daar niet een app op gebouwd worden?
6.
Indien
gekozen wordt voor een “in the Cloud” systeem dient een garantieverklaring (…) van
een accountant aanwezig te zijn.
Vragen
kunnen zijn:
Wat moet die accountant garanderen?
Hoe kán een accountant überhaubt iets garanderen over ‘in
the Cloud’ app’s?
Nu ja,
de dames en heren studenten zullen snel genoeg ontdekken, dat de werkelijkheid
er anders uitziet dan hetgeen zij uit hun studieboeken haalden en anders dan
hen in de klas werd verteld. Ook zullen zij ontdekken, dat de mensen in de
organisaties van hun ‘klanten’ kampen met diezelfde ontdekking. Bovendien
kampen die mensen in ‘de echte wereld’ met de stress als gevolg van de
inspanningen die zij dienen te verrichten om de discrepantie tussen de theorie
en de werkelijkheid te verbloemen. Want zoals de studenten dergelijke vragen
niet stellen, stellen de mensen in de ‘echte wereld’ dergelijke vragen ook veel
te weinig en meestal niet.
Werkelijk
kwaliteitsdenken begint bij het stellen van vragen.
Waarom dóen wij dit?
Waarom
doen wíj dit?
Waarom
doen wij dít?
Waarom
doen wij dit zó?
Waartoe
doen wij dit?
En zoals
kwaliteitsdénken begint bij het stellen van vragen, zo kán werkelijke kwaliteit
ontstaan – zolang deze vragen maar gesteld blijven worden. Kwaliteit is een
proces. Niet de uitkomst van een project.
Mensen,
die de kwaliteit van vragen snappen, snappen dat. Voor hen is dit geen vraag,
maar een weet.